Column 'Het geheim van het leven'
Soms zoeken we het geluk veel te ver weg. We dromen van verre reizen, bijzondere belevenissen en dagen waarop alles net even mooier is dan anders. Terwijl het mooiste vaak gewoon voor onze neus gebeurt.
Neem een gewone ochtend. De koffie staat te pruttelen, de krant ligt op tafel en buiten probeert een merel met veel kabaal duidelijk te maken dat de wereld van hem is. Niets bijzonders eigenlijk. En toch is er iets geruststellends aan zo'n moment.
In de supermarkt kom je iemand tegen die je al jaren niet hebt gezien. Je vraagt hoe het gaat en voor je het weet sta je twintig minuten herinneringen op te halen tussen de zuivel en de diepvriespizza's. Niemand heeft haast, want sommige ontmoetingen laten zich niet plannen.
Ook een praatje met de buurman kan zomaar het hoogtepunt van de dag worden. Even lachen om het weer, de tuin of die ene klus die al maanden op uitvoering wacht. We beloven elkaar nog eens een kop koffie te drinken. En soms gebeurt dat ook echt.
Misschien zijn we onderweg een beetje vergeten hoe waardevol die kleine dingen zijn. We rennen van afspraak naar afspraak, kijken voortdurend vooruit en vergeten daardoor weleens te genieten van waar we middenin staan.
Want later blijken het juist die gewone momenten te zijn waarnaar we terugverlangen. Die ene lach, dat onverwachte bezoek, een hand op je schouder of iemand die vraagt hoe het echt met je gaat.
En misschien is dat wel het mooiste geheim van het leven: je hoeft geen wereldreis te maken om een herinnering voor het leven te creëren. Soms is een kop koffie, een beetje aandacht en iemand die tijd voor je heeft al een wonder op zich.
Want uiteindelijk worden de mooiste verhalen niet geschreven op de dagen waarop alles bijzonder is, maar op de dagen waarop we vergeten dat we gelukkig zijn omdat het leven gewoon doorgaat.
💬 Tip ons!
Heb jij een tip of opmerking?
Mail naar de redactie: [email protected] of bel 0525- 681899
