Raadslid Corrie Jansen (60) herstelt van zwaar motorongeluk: 'Voelde meteen dat het mis was'
NUNSPEET – Corrie Jansen, raadslid voor GemeenteBelang en een bekend gezicht in de gemeente Nunspeet, is een maand geleden zwaargewond geraakt bij een motorongeluk in Duiven. Sindsdien is er veel gebeurd. Nu zit ze in een rolstoel en werkt ze in revalidatiecentrum Sonnevanck stap voor stap aan haar herstel.
Het ongeluk gebeurde op 18 april. Jansen kwam met haar motor in botsing met een auto. “Ik voelde meteen dat het mis was”, vertelt ze. “Mijn bekken en hand waren kapot. Mijn linkeronderarm was verbrijzeld.”
Omstanders wilden haar direct helpen, maar wachtten uiteindelijk op de ambulance. Ze kreeg een spalk om haar arm en werd voorzichtig naar het Rijnstate ziekenhuis in Arnhem gebracht.
Zware verwondingen
De impact van de klap was groot. Jansen liep ook vier gebroken ribben en zware kneuzingen rond haar bekkengebied op.
“Mijn eerste gedachte was: niet weer”, vertelt ze. Op haar negentiende raakte ze ook al ernstig gewond bij een ongeluk. “Dit is de vijfde keer dat mij zoiets overkomt.”
Vanuit Arnhem werd ze een dag later overgebracht naar het Radboudumc voor een ingewikkelde bekkenoperatie. Kort daarna volgde een operatie aan haar arm. In haar pols zitten nu platen en ook in haar bekken zijn schroeven en ander ijzerwerk geplaatst.
Tijdens de revalidatie bleek dat de schroeven in haar bekken door beweging weer los begonnen te komen. “Toen ik met de rolstoel oefende en mijn benen bewoog, kwamen die schroeven in beweging. Ze zaten nog niet stevig genoeg vast.”
Complex herstel
Na haar operaties verbleef Jansen eerst een week in ziekenhuis St Jansdal. Daarna verhuisde ze naar Sonnevanck in Harderwijk om verder te herstellen en te werken aan mobilisatie.
Daar kreeg ze ook een harde boodschap van de artsen te horen. “Ze zeggen dat het herstel heel complex is. Het duurt negen tot twaalf weken voordat het eerste herstel er is. Daarna zit je misschien pas op veertig procent van hoe het was voor het ongeluk.”
De pijn speelt dagelijks een grote rol, maar ze blijft positief. Op dit moment kan Jansen nog maar een paar stappen lopen met een rollator. Verder zit ze in een rolstoel. “Thuis kan ik nu niet zijn. Hier krijg ik de hulp en zorg die ik nodig heb.”
Moeilijke keuze
Het ongeluk heeft ook grote gevolgen voor haar favoriete hobby. Jansen heeft besloten niet meer op de motor te stappen.
“Dat is een moeilijke beslissing, want motorrijden is mijn passie. Maar het gaat om de kwetsbaarheid. Met een motor komt een klap altijd harder aan.”
Ze merkt dat de langdurige revalidatie veel vraagt. “Het kost tijd, pijn en moeite. Meteen dacht ik: het is het niet meer waard als dit weer gebeurt.”
Veel steun
Ondanks alles voelt Jansen veel steun vanuit de samenleving. Dagelijks krijgt ze bezoek, kaartjes en berichten van inwoners en ondernemers uit Nunspeet.
“Het is heel bijzonder dat mensen zelfs een maand later nog aan je denken”, zegt ze. “Elke dag krijg ik appjes en kaartjes. Dat doet veel.”
“Pas over een jaar kan ik zeggen hoe ik ervoor sta"
Hoewel ze momenteel in een rolstoel zit, blijft Jansen betrokken bij de lokale politiek. Ze luisterde mee met gesprekken van de informateur en schoof ze ook aan bij inhoudelijke gesprekken.
“Dat geeft afleiding”, vertelt ze. “De draai van de wereld komt weer een beetje op gang.”
Toch probeert ze nu vooral rust te vinden. “De eerste keer na een ongeluk wilde ik meteen van alles. Daar ben ik toen overal in meegegaan en dat was niet altijd goed. Nu probeer ik te accepteren dat het is zoals het is.”
Hoe haar herstel er uiteindelijk uit gaat zien, weet ze nog niet. “Pas over een jaar kan ik zeggen hoe ik ervoor sta.”
💬 Tip ons!
Heb jij een tip of opmerking?
Mail naar de redactie: redactie@loemedia.nl of bel 0525- 681899